Naturalne Wibracje

 Tydzień się kończy. Może był dobry. Może trudny. A może po prostu… długi. Niezależnie od tego, jaki był – już minął .I choć łatwo zabrać go ze sobą w weekend, nosić w głowie niedokończone sprawy, rozmowy i emocje… to może tym razem spróbujesz zrobić coś inaczej?Zostawić go za sobą. Nie zabieraj stresu z tygodnia w weekend Często wchodzimy w weekend, ale głową nadal jesteśmy w pracy. Wracamy myślami do tego, co można było zrobić inaczej, co jeszcze „wisi”, co trzeba poprawić.Tylko że wtedy tak naprawdę nie odpoczywamy .Jesteśmy gdzieś pomiędzy – ani już w obowiązkach, ani jeszcze w spokoju.A przecież weekend to nie jest przedłużenie tygodnia. To przestrzeń na oddech i regenerację. Pora na weekend – odpocznij po swojemu Zostaw ten tydzień za sobą. Naprawdę. Pora na weekend. Nieważne, jak go spędzisz: czy w łóżku z książką i kubkiem herbaty, czy sprzątając dom i porządkując przestrzeń, czy wychodząc do ludzi, śmiejąc się i łapiąc chwilę lekkości. Nie ma jednej właściwej ...

 Ostatnio coraz częściej myślę o tym, jak małe rzeczy potrafią zmienić nasze codzienne życie. Nie chodzi o wielkie remonty czy drogie gadżety, tylko o takie drobne decyzje, które robią ogromną różnicę — dla nas i dla naszej planety. Chciałabym Ci opowiedzieć, od czego zaczęłam budować swój naturalny dom , i mam nadzieję, że znajdziesz tu coś dla siebie. Maszynka do golenia – mała zmiana, wielki efekt Na początek coś zupełnie zwyczajnego — maszynka do golenia. Zamiast plastikowej, jednorazowej, wybrałam metalową, klasyczną „dziadkową” maszynkę. Na początku wydawała się inna, trochę staroświecka, ale szybko poczułam, że to lepsze rozwiązanie. Nie tylko oszczędzam plastik, ale też mam poczucie, że robię coś trwałego, przemyślanego, po prostu bardziej świadomego. Ręczniki papierowe – czas na wielorazowe Kolejna zmiana była w kuchni. Zamiast ręczników papierowych zaczęłam używać miękkich, bawełnianych ściereczek, które można prać i używać w kółko. Na początku myślałam: „To c...

  Luty – miesiąc przetrwania i cichej nadziei Luty. Chyba najbardziej depresyjny miesiąc w roku. Taki, w którym człowiek powoli traci nadzieję, że będzie jaśniej, cieplej, lżej. Resztkami sił dotarłam do jego końca. To był jeden z tych miesięcy, które bardziej się przetrzymuje niż przeżywa . Codzienność bez fajerwerków Dni zlewają się w jedno: praca, zajęcia dzieci, szybkie zakupy, dom – i tak w kółko. Bez spontanicznych wyjść, bez planów, bez tego lekkiego „a może by tak…”.Głównie bycie w domu i ciche odliczanie do wiosny.Czasem mam wrażenie, że w lutym życie zwęża się do funkcjonowania. Do ogarniania.Do bycia logistycznym centrum dowodzenia rodziną.I choć kocham tę codzienność, pod koniec miesiąca czuję się jak bateria na ostatnich procentach. Mały promyk światła Ale… (bo zawsze musi być jakieś „ale”). Udało się przemycić coś dla siebie. Skończyłam jedną książkę – jedną, ale za to jaką. Była jak mały promyk światła w tym szarym, lutowym krajobrazie. Przypomniała mi, ż...