Przejdź do głównej zawartości

Witaj maju – energia odrodzenia, działania i powrotu do siebie

 




Maj zawsze ma w sobie coś wyjątkowego.
To moment, w którym natura naprawdę zaczyna żyć pełnią… i zaprasza nas, żebyśmy zrobiły to samo.Czuję, że ten maj będzie intensywny. Pełen działania, wyjazdów, spotkań i nowych doświadczeń.
Ale też bardzo świadomy. To miesiąc brania tego, co dla mnie dobre.
Wybierania siebie.
I życia bliżej natury — nie tylko na zewnątrz, ale też wewnętrznie.

Maj – miesiąc działania i przepływu energii

Wszystko wokół rośnie, rozwija się, wychodzi do światła.
Natura nie zatrzymuje się w pół kroku. Nie analizuje. Nie odkłada. Po prostu działa — w zgodzie ze swoim rytmem. I czuję, że to jest też mój kierunek na ten miesiąc.

Działanie, ale nie z napięcia.
Ruch, ale nie z przymusu.
Intensywność, ale z uważnością.

Bo można robić dużo… i nadal być blisko siebie.


Dwie pełnie księżyca – podwójna energia transformacji

Ten maj przynosi coś wyjątkowego — dwie pełnie księżyca. To czas silnej energii, która może poruszać głęboko. Pełnia działa jak lustro, pokazuje to, co niewypowiedziane, niewidoczne, schowane pod powierzchnią.

Przy dwóch pełniach możesz odczuć:
– większą intensywność emocji
– potrzebę zmian i domknięć
– powrót tematów, które czekają na uzdrowienie

To naturalne.

To przestrzeń na:
– uwalnianie tego, co już nie wspiera
– zamykanie cykli
– świadome wybieranie nowego

Natura jako przestrzeń regulacji

Przy tej intensywności wiem jedno — potrzebuję natury jeszcze bardziej. To ona mnie uziemia.
To ona przypomina mi, co jest ważne. Dlatego w maju wybieram:
– więcej czasu na zewnątrz
– świadomy oddech
– kontakt z ziemią
– zatrzymanie pomiędzy działaniem Bo równowaga nie polega na tym, żeby robić mniej.
Tylko na tym, żeby nie tracić siebie w tym, co robimy.

Intencja na maj


 

 Na koniec

Zatrzymaj się na chwilę.

Z czym wchodzisz w ten maj?
Na co jesteś gotowa/gotowy?
Co chcesz zaprosić… a co puścić?

Może właśnie teraz zaczyna się coś naprawdę ważnego

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rok, którego nie da się łatwo podsumować

 Pewnie za chwilę internet zaleje fala podsumowań roku 2025. Sukcesy, liczby, checklisty zrealizowanych celów, zdjęcia, które mają udowodnić, że to był „dobry rok”. I właśnie dlatego zastanawiam się, czy w ogóle jest sens robić własne podsumowanie. Bo jak podsumować rok, który był tak bardzo niestabilny? 2025 był dla mnie sinusoidą emocji. Od chwil euforii, w których naprawdę chciało się żyć, po momenty ciężkie, depresyjne, takie, w których jedynym celem dnia było po prostu przetrwać. Były momenty piękne — prawdziwe, jasne, zostające w pamięci na długo. Ale prawda jest taka, że większość tego roku była walką. Cichą, codzienną, często niewidoczną dla innych. Hasłem, które trzymało mnie w pionie, było jedno zdanie: wszystko jest po coś . Nawet jeśli jeszcze nie wiemy po co. Nawet jeśli w danym momencie brzmi to jak tania pociecha. Powtarzałem je sobie wtedy, gdy wydarzenia wydawały się kompletnie irracjonalne, jak koszmar, z którego nie da się obudzić. I choć do dziś nie potrafię ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Październikowe zatrzymanie – jak kontuzja nauczyła mnie spokoju, uważności i wdzięczności

Październik miał wyglądać zupełnie inaczej. Miał być aktywny, pełen planów, ruchu i przygotowań do jesieni. Tymczasem los postanowił inaczej i już od początku miesiąca zostałam unieruchomiona z powodu naderwanego więzadła. Większość moich październikowych planów poszła w… powiedzmy „kosmos”, ale postanowiłam nie załamywać rąk i spróbować obrócić tę sytuację w coś pozytywnego. Skoro nie mogę się ruszać, to mogę się zatrzymać – dosłownie i w przenośni.  Czas na książki i refleksję Zaczęłam nadrabiać lektury, które od dawna czekały na swoją kolej. Szczególnie te potrzebne podczas kursu nauczycielskiego jogi, który zaczynam już w listopadzie. To zabawne, że kiedy w końcu mam czas na naukę i refleksję, moje ciało mówi „stop”, a głowa – pierwszy raz od dawna – zaczyna się wyciszać. Spisałam plan dnia i trzymam się go konsekwentnie, bo teraz nic go nie zaburza. Codzienne rytuały w rytmie slow Każdy dzień wygląda podobnie: herbata, lektura, chwila medytacji, trochę pracy twórczej...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy naprawdę musimy to kupić? Przedświąteczna lektura Marty Sapały

Grudzień ma w sobie coś z nieustannego pośpiechu. Galerie handlowe pękają w szwach, skrzynki mailowe uginają się od „ostatnich okazji”, a lista prezentów do kupienia zdaje się żyć własnym życiem. Właśnie ten przedświąteczny szum sprawił, że wróciłam do książki Marty Sapały „Mniej intymny portret zakupowy Polaków” . Nie z ciekawości, ale z potrzeby – zatrzymania się i sprawdzenia, dlaczego właściwie znowu kupujemy więcej, szybciej i często bezrefleksyjnie. To nie jest poradnik o tym, jak żyć lepiej, oszczędniej czy bardziej „eko”. To nie kolejna lista polecanych gadżetów dla minimalistów ani książka, która obiecuje, że wystarczy wyrzucić połowę rzeczy, by poczuć ulgę. „Mniej intymny portret zakupowy Polaków” to przede wszystkim dziennik – zapis rocznego eksperymentu kilkunastu gospodarstw domowych z całej Polski, które postanowiły kupować wyłącznie to, co naprawdę niezbędne. Punktem wyjścia jest proste, ale niewygodne pytanie: czy wszystko, co kupujemy, naprawdę musimy posiadać? A w...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej