Czasem pod koniec dnia łapię się na tym, że zamiast zauważyć, ile zrobiłam, myślę o wszystkim, czego nie zdążyłam. Jeszcze coś powinnam załatwić, komuś odpisać, coś przygotować. A przecież mogłam lepiej wykorzystać czas. Bardziej się postarać. Lepiej się zorganizować. Znasz to? Dzień pełen pracy, obowiązków i troski o innych, a wieczorem w głowie pojawia się: „Za mało”. Ostatnio pomyślałam, jak poczułabym się, gdyby przyjaciółka mówiła do mnie w ten sposób. Gdybym opowiedziała jej, że jestem zmęczona, a ona odpowiedziała: „Inne jakoś dają radę”. Gdybym przyznała, że coś mi nie wyszło, a ona rzuciła: „Ogarnij się”. Byłoby mi przykro. Potrzebowałabym przecież, żeby mnie wysłuchała, zauważyła mój wysiłek, przez chwilę po prostu była obok. Dlaczego więc sama sobie tak często odmawiam tego wsparcia? W jodze jest zasada, do której wracam również poza matą: Ahimsa, czyli niekrzywdzenie . Obejmuje sposób, w jaki traktujemy innych, ale także siebie. Swoje ciało, swoje granice i wła...
Prosto, naturalnie, uważnie – codzienność w rytmie natury